เตือนสติ….ก่อนจะสายกับคนที่หลงผิดชั่วคราว

วันนี้เราได้เปิดไปเจอบทความบทความหนึ่งที่พูดถึงการพนัน ในเว็บพันทิป เราว่าบทความนี้น่าสนใจอยุ่พอสมควร จึงคัดลอกมาให้ท่านบางคนที่มีความคิดสับสน ไม่ค่อยมั่นใจว่าควรจะเอาต่อในชีวิตดี จะเดินหน้า ถอยหลังหรือแม้แต่เสี่ยงทำอะไรก็ยังไม่กล้า ลองอ่านดูเผื่อจะได้แง่คิดดีๆได้บ้าง

ผมเป็นคนไม่ชอบเรื่องการพนันเอาซะเลย ยิ่งพนันบอลยิ่งไม่รู้จัก ไม่ดูบอลไม่ติดตาม จนวันที่เพื่อนมาขออาศัยด้วยที่หอพักมันให้เหตุผลว่าไม่อยากอยู่กับแม่ที่บ้าน ด้วยที่ผมสงสารผมเลยให้มาอยู่ด้วยฟรีๆ ช่วงนั้นผมอายุ 27 ปี และด้วยการที่ผมเห็นเพื่อนเล่นทุกวันได้เงินมามันก็พาไปเลี้ยง พาไปเที่ยว ทำให้ผมเกิดความอยากรู้อยากลอง ผมต้องซื้อหนังสือฟุตบอลทุกเช้า หนังสือกีฬาทุกวันเพื่อมาศึกษาทีมฟุตบอลต่างๆก่อน พอผมรู้เรื่องนิดหน่อยผมก็เลยได้ลองเล่นครั้งแรกผมได้เงินมา หมื่นกว่าบาท ทั้งที่ลงทุนไปแค่สามร้อย ดีใจสิครับ เล่นครั้งที่สองลงทุนเท่าเดิมได้มา เกือบหมื่น โอ้โห!! เลี้ยงเพื่อนใหญ่เลย เพื่อนฝูงก็เฮฮา พอผมรู้มากขึ้นผมก็ยิ่งเล่นมากขึ้น คิดมากขึ้น จากที่เล่นแต่บอลสเต็ป ก็กลายมาเล่นบอลเดี่ยวซึ่งลงทุนสูงมาก มีได้บ้าง เสียบ้าง ช่วงแรกๆเวลาเสียก็ไม่อะไรมากเพราะมีเงินเก็บอยู่ แต่พอนานเข้าเงินเริ่มจะหมดและอยากถอนทุนคืน กลายเป็นว่าเล่นหนักขึ้นเยอะขึ้น

จนการเงินติดลบ แล้วจะทำยังไงล่ะในเมื่อเงินเก็บหมดแล้ว สมัครบัตรเครดิตสิครับ (เพื่อนแนะนำ ) ผมก็ทำตาม ได้บัตรมาปุ๊บกดเงินสดปั๊บ บัตรนี้วงเงินเต็ม ก็ยังมีอีกหลายบริษัทให้เลือกสมัครนิ ก็สมัครมันไปเรื่อยๆ บัตรแล้ว บัตรเล่า จนผมมีบัตรเครดิตทั้งหมด 8 ใบ คนเดียวใช้ 8 ใบวงเงินเต็มหมด ที่เอามาใช้เพราะการพนันทั้งสิน ไม่มีทรัพย์สินอะไรงอกเงยขึ้นมาเลย ในที่สุดผมไม่มีหนทางเครียดมาก เงินหมดผมต้องใช้วิธีอดมื้อกินมื้อ หรืออดสองมื้อ กินมื้อก็มี ไม่กล้าบากหน้าไปหาครอบครัว แค่พี่สาวโทรมาถามสารทุกข์สุกดิบ แค่คำว่า กินข้าวหรือยัง แค่นี้ผมร้องไห้สะอึกสะอื้น ก็รีบตัดสายพี่สาวไม่อยากให้เขารับรู้ เพื่อนที่มาอยู่ด้วยก็หนีหายไปไหนไม่รู้ เงียบไปเลย ผมจะปรึกษาใครก็ไม่ได้ คิดจะฆ่าตัวตายแต่นึกถึงหน้าพ่อแม่ก็ทำไม่ลง ตอนนั้นผมเป็นหนี้อยู่หลายแสน ผมไม่จ่ายบัตรเลยสักบัตร มีแต่จดหมายทวงหนี้เต็มห้อง งานที่ทำตอนนั้นก็ลาออกมาเพราะบริษัททวงหนี้โทรตามจนอยู่ไม่ได้ ผมเลยออกมาหางานบริษัทเล็กๆทำเงินเดือนไม่ถึงหมื่น เพื่อมาตั้งหลักใหม่ ผมเหลือเงินไว้ใช้แค่เดือนละ 2000 ที่เหลือทะยอยจ่ายค่าบัตรเครดิต ผมใช้เวลาเกือบ 3ปีในการชำระบัตรเครดิต จนหนี้ที่ผมมีอยู่หมดไป ชีวิตผมถึงเป็นผู้เป็นคนมาได้ถึงทุกวันนี้ ตอนนี้ผมอยู่แบบสบายแล้ว มีเงินเก็บ อยากกินอะไรกิน ไม่ได้เหมือนเมื่อก่อน สิ่งที่ผมอยากบอกคือ อย่าได้หลงเข้าไปพัวพันกับการพนันเป็นอันขาด อย่าคิดอยากรู้อยากลอง ไม่มีได้เพราะการพนัน เพื่อนที่คิดว่าเขามาเพื่อปรารถนาดีแต่มาชักชวนให้เล่นการพนัน เพื่อนคนนั้นคบไม่ได้เด็ดขาด (ดังสุภาษิตที่ว่า คบคนพาล พาลพาไปหาผิด คบบัณฑิต บัณฑิตพาไปหาผล)

ผมต้องสู้แค่ไหน ผมลำบากแค่ไหนกว่าจะยืนหยัดขึ้นมาได้ ผมก็อยากเล่าให้หมด แต่มันยาวไป เอาเป็นว่าแค่นี้ก่อนนะครับ ขอบคุณครับ

 

และนี่ก็คือเรื่องราวทั้งหมด เราอ่านแล้วสามารถเอามาใช้ในชีวิตประจำวันได้ คืออยากจะบอกว่าเล่นการพนันไม่ผิด แต่ควรมีลีมิตในการเล่น อย่าได้เอาแต่โลภ เพราะอาจจะหมดตัวได้ง่ายๆ